Wykorzystanie przestrzeni przyrodniczych w procesie uczenia się jest to element edukacji ekologicznej i zrównoważonego rozwoju,
który promuje uczenie się poza tradycyjną salą lekcyjną, w bezpośrednim kontakcie z naturą.
Zalety:
Praktyczne doświadczenie: Umożliwia zrozumienie złożonych procesów ekologicznych (np. obiegu wody, cyklu życia roślin) poprzez obserwację i działanie. Wzrost świadomości: Buduje głębszą więź z przyrodą i zwiększa świadomość konieczności jej ochrony (co jest fundamentem GOZ i zrównoważonych praktyk).

Rozwój kompetencji:
Wspiera rozwój umiejętności analitycznych, pracy zespołowej i kreatywnego rozwiązywania problemów w kontekście wyzwań środowiskowych.

Uczestnicy będą potrafili:
-Wskazać co najmniej trzy korzyści płynące z nauczania w terenie.
-Zaprojektować proste zadanie edukacyjne z wykorzystaniem konkretnego elementu przyrody (np. drzewa, owada, wody).
-Stosować metody aktywizujące podczas zajęć poza salą lekcyjną.